Lögin voru sett til að bregðast við Covid-19 heimsfaraldri og leyfa sýslumönnum og dómstólum að nota rafræn samskipti og fjarhald í stað líkamlegra funda. Aðilum er heimilað að senda inn gögn rafrænt, þar á meðal faðernisyfirlýsingar og samþykki fyrir ættleiðingum, með rafrænum undirskriftum. Dómstólar og lögregla geta einnig haldið skýrslutökur og þinghöld með fjarfundabúnaði í stað þess að krefja alla um að mæta í eigin persónu. Lögin eiga einkum við um dómsmál, barnsmál, ættleiðingar, útlendingamál og sakamál, og giltu upphaflega til 1. október 2020.
This law was enacted in response to the COVID-19 pandemic to allow sheriffs and courts to use electronic communication and remote proceedings instead of in-person meetings. Individuals are permitted to submit documents electronically, including paternity declarations and adoption consents, using electronic signatures. Courts and police may also conduct witness interviews and court hearings via video conference rather than requiring physical presence. The law primarily affects judicial proceedings, family law matters, adoptions, immigration cases, and criminal cases, and was initially valid until October 1, 2020.