Lögin einfalda málsmeðferð við framsal sakamanna til annarra ríkja og alþjóðasamstarf í sakamálum. Helstu breytingar eru að íslenskir ríkisborgarar mega ekki framseljast, að ríkissaksóknari fær heimild til að taka ákvarðanir um yfirtöku saksóknar milli landa, og að sett eru skýr skilyrði fyrir framsali, þar á meðal bann við dauðarefsingu og takmörkunum á endurtekinni málsmeðferð. Lögin veita einnig heimild til að veita öðrum ríkjum aðstoð í sakamálum þótt slík aðstoð sé ekki skylt samkvæmt samningi. Breytingarnar hafa áhrif á alla sem sæta framsalsbeiðnum til og frá Íslandi og skipuleggja ferlið betur með skýrari reglum og kaflaöflun.
This law simplifies procedures for extraditing criminal suspects to other countries and facilitates international cooperation in criminal cases. Key changes include a prohibition on extraditing Icelandic citizens, granting the Director of Public Prosecutions authority to decide on transferring prosecutions between countries, and establishing clear conditions for extradition, including a ban on death penalty and restrictions on repeated prosecution. The law also allows Iceland to provide assistance in criminal matters to other countries even when not obligated by treaty. The changes affect anyone subject to extradition requests to or from Iceland and create a clearer structure with better-defined rules and organization.