Lögin leiðrétta fyrri löggjöf um réttindagæslu fyrir fatlað fólk frá 2011. Helsta breytingin er sú að réttindagæslumaður tekur ekki lengur til meðferðar ágreining milli einstaklinga, heldur leiðbeinir fólki um hvaða leiðir eru færar innan stjórnsýslunnar og hjá dómstólum. Einnig fellur ein málsgrein úr 6. grein laganna brott. Breytingin skýrir betur hlutverk réttindagæslumanns og hvernig hann veitir aðstoð þeim sem leita til hans.
This law amends the 2011 legislation on advocacy for people with disabilities. The main change is that the rights advocate will no longer handle disputes between individuals, but will instead guide people about available avenues within public administration and the courts. One paragraph is also removed from Article 6 of the law. The amendment clarifies the role of the rights advocate and how they provide assistance to those who seek their help.