Lögin breyta reglum um öryggisráðstafanir í hegningarlögum og gilda um fólk sem er sýknað vegna geðrænna vandamála eða þegar refsing telst árangurslaus. Ákveðið er að öryggisráðstafanir, þar á meðal öryggisgæsla á heilbrigðisstofnun eða vægari ráðstafanir, má fyrst beita ef hætta er á að viðkomandi skaði líf, heilsu eða frelsi annarra. Dómari skipar tilsjónarmann til að fylgjast með því að ráðstafanir séu ekki íþyngjandi umfram þörf, og þær skulu endurskoðaðar reglulega og ekki vara lengur en fimm ár í senn. Lögin eiga einnig við um fanga sem taldir eru hættulegir eftir að afplánun lýkur, og geta þeir þá sætt áframhaldandi vistun eða öryggisráðstöfunum ef talið er nauðsynlegt.
This law amends rules on security measures in the General Penal Code and applies to people acquitted due to mental health issues or when punishment is deemed ineffective. It establishes that security measures, including secure care in healthcare facilities or lighter measures, may only be applied if there is danger to the life, health, or freedom of others. A judge appoints a supervisor to ensure measures are not more burdensome than necessary, and they must be reviewed regularly and cannot last longer than five years at a time. The law also applies to prisoners deemed dangerous after serving their sentence, who may then be subject to continued detention or security measures if considered necessary.