Þessi þingsályktunartillaga leggur til að breyta því hvernig fiskveiðiheimildir eru úthlutaðar á Íslandi. Í stað þess að gefa skipum varanleg aflamark myndu fiskveiðiheimildir leigðar tímabundið á opnum mörkuðum í tvítugt í senn, og leigugjöldin myndu renna til ríkisins. Tillagan myndi þó vernda byggðarkvóta og smáskipaveiðar sem fengu ekki þessi aflamark. Breytingin myndi gera það að verkum að skiparnir myndu fá færri heimildir ár hvert (5% minnkun árlega) en ótilteknir afli væru seldir á opnum markaði. Tillagan var lögð fram til að það væru fleiri leiðir til að nýta fiskveiðiauðlindina og tryggja að hagnaðurinn myndi renna til allrar þjóðarinnar en ekki bara til þeirra sem eiga veiðiskip.
This parliamentary resolution proposes to change how fishing quotas are allocated in Iceland. Instead of giving ships permanent fishing rights, fishing permits would be leased temporarily on open markets for twenty-year periods, with rental fees going to the state. The proposal would still protect coastal fishing quotas and small-boat fishing rights that wouldn't be included in these auctions. The change would mean ships receive fewer fishing permits each year (5% annual reduction) while unallocated fish stocks would be sold on open markets. The resolution was put forward to create more ways to use fishing resources and ensure that profits benefit the entire nation rather than only those who own fishing vessels.