Þessi þingsályktunartillaga leggur til að setja ný lög um lífeyrissjóði til að gefa almennum sparifjáreigendum meiri rödd og vald í stjórnun sjóðanna. Tillagan var lögð fram vegna þess að nú á tímum stjórna launagreiðendur og stéttarfélög sjóðina en almenner sparifólkið sem greiðir inn í sjóðina hefur engin rödd í stjórnuninni. Ef tillagan nær fram myndu sjóðfélagar mega kjósa stjórnarmenn sjálfir, stjórnarmenn myndu ekki mega eiga viðskipti við fyrirtæki sem sjóðurinn fjárfestir í og það væru betri skráningar um hugsanlega hagsmunaárekstra. Þetta væri breyting sem byggist á því að framfærsluskylda er ekki lengur á launagreiðendum eins og fyrir 1969 heldur hefur flust til opinberra aðila.
This parliamentary resolution proposes new laws for pension funds to give ordinary members more say and control in how the funds are managed. It was put forward because currently employers and labor unions control the funds while regular people who pay into them have no voice in decision-making. If passed, fund members could elect board members themselves, board members could not conduct business with companies the fund invests in, and there would be better tracking of potential conflicts of interest. This change is based on the fact that employers no longer have the responsibility to support workers in retirement like they did before 1969, as that duty has shifted to government agencies.