Eyjólfur Ármannsson spyr dómsmálaráðherra um hvernig hann hefur gætt yfir ákæruvaldi saksóknara. Þingmaðurinn leggur sérstaka áherslu á að ráðherra virðist túlka lögin þannig að hann geti knappt spurt saksóknarar um stöðu einstakra mála, en lögin virðast ljós um að slík heimild sé til. Þetta skiptir máli vegna þess að það snýst um hvort framkvæmdavald og dómstólar hafa raunverulegt eftirlit með því hvernig saksóknara eru meðhöndluð mál. Svar ráðherra myndu skýra hvort sem um er að ræða takmarkandi túlkun á lögunum eða hvort til séu faldar reglur um hvenær hægt er að spyrja spurninga.
Eyjólfur Ármannsson asks the Minister of Justice how the ministry oversees the prosecution service's powers. The MP emphasizes that the minister appears to interpret the law as allowing very little oversight—claiming the law can barely be used to ask prosecutors about individual cases—yet the law's wording seems clear that such authority exists. This matters because it concerns whether government and courts can actually supervise how prosecutors handle cases. The minister's answers would clarify whether this is a restrictive legal interpretation or whether hidden guidelines determine when inquiries are permitted.