Bergþór Ólasson spyr fjármála- og efnahagsráðherra um kostnaðinn við að ráða utanaðkomandi sérfræðinga til að semja kröfur fyrir hönd ríkisins um þjóðlendur við eyjar og skerja á svæði 12. Hann vill vita hversu mikið fór til slíkra þjónusta, hverjir fengu greiðsluna og hvernig kostnaðurinn skiptist á milli upphaflegu kröfunnar og síðari breytinga á henni. Hann spyr einnig hvort ríkissjóður hafi fengið afslátt vegna þess að sumar krófurnar voru augljóslega byggðar á misskilningi, þar sem gerðar voru kröfur um svæði sem væru þegar inni í landi. Þetta skiptir máli vegna þess að það gæti sýnt hvort peningum hafi verið eytt á óþarfa leiðir eða hvort verið hafi um sóun á opinberum fjármunum.
Bergþór Ólasson asks the Minister of Finance and Economics about the cost of hiring external consultants to draft claims on behalf of the state for public lands around islands and skerries in area 12. He wants to know how much was spent on such services, who received payment, and how the costs were divided between the original claims and later revised versions. He also asks whether the state treasury received a discount because some claims were obviously based on misunderstandings, as demands were made for areas already within the mainland. This matters because it could reveal whether public funds were wasted on unnecessary work or administrative errors.