Karl Gauti Hjaltas spyr umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra um upprunaábyrgðir raforku, sem eru vottanir um að raforka sé framleidd úr hreinni orku. Hann vill vita hversu margar slíkar ábyrgðir íslensk orkufyrirtæki hafa selt, hver kaupendur þeirra eru og hvað þær kosta, auk þess sem hann spyr hvort sala á þessum ábyrgðum geti haft áhrif á loftslagsmál Íslands og orkuverð fyrir smærri fyrirtæki. Þetta skiptir máli vegna þess að ef íslensk orkufyrirtæki selja of margar ábyrgðir um hreinan ursprung raforku til útlanda, getur það hugsanlega þýtt að Ísland geti ekki talið þessa orku sem hluta af eigin grænu endalokum, sem getur skert getu fyrirtækja hér til að sýna fram á sjálfbæra starfsemi sína. Svar ráðherra myndu gefa okkur skýrari mynd af því hvort þessi viðskipti hafi raunveruleg áhrif á útilokun okkar og okkar fyrirtækja frá grænum framtíðarmarkmiðum.
Karl Gauti Hjaltas asks the Minister of Environment, Energy and Climate about guarantees of origin for electricity, which are certificates proving that electricity was produced from clean energy sources. He wants to know how many such guarantees Icelandic energy companies have sold, who the buyers are and what they cost, and whether selling these guarantees affects Iceland's climate commitments and electricity prices for smaller businesses. This matters because if Icelandic companies sell too many guarantees about clean electricity abroad, it could mean Iceland cannot count that power toward its own green targets, potentially weakening local companies' ability to demonstrate sustainable operations. The minister's answers would show us whether these commercial transactions actually affect our country's and our companies' ability to meet future green goals.