Bryndís Haraldsdóttir spyr dómsmálaráðherra um hvernig Ísland berjast gegn njósnastarfsemi erlendra ríkja. Hún vill vita hverjir bera ábyrgð á því að greina og stöðva slíka starfsemi, hvort Ísland hafi gert mat á umfangi hennar, og hvort lögin gegn njósnum séu nógu sterk. Þingmaðurinn spyr einnig hvort íslenskir borgarar hafi verið grunaðir um að stunda njósnir fyrir erlend ríki og hvort stjórnvöld hafi unnið með öðrum löndum að því að berjast gegn þessari hættu. Þessi spurningar skipta máli vegna þess að aukin óöryggisáskorun heimsins gerir það að verkum að lönd þurfa að verja sig betur gegn stjórnlausri starfsemi erlendra aðila.
Bryndís Haraldsdóttir asks the Minister of Justice how Iceland will strengthen its defense against foreign intelligence activities on Icelandic territory. She wants to know which institutions are responsible for detecting and responding to such activities, whether Iceland has assessed its scale, and if current laws against espionage are strong enough. The MP also inquires whether Icelandic citizens have been suspected of spying for foreign countries and if the government has cooperated with other nations to combat this threat. These questions matter because the changing global security environment means countries need better protection against covert operations by foreign actors.